-->

Leven is… je laten leiden

20 december 2020

De mooie jonge maansikkel van vanavond herinnert mij aan een moment dat ik onbewust voor het eerst hulp vroeg aan de Maan. Iets langer dan 5 jaar geleden, tijdens mijn herstel van een behoorlijke burn-out wilde ik stappen zetten om meer vrijheid in mijn leven te creëren, zodat ik meer kon gaan genieten van de dingen die er echt toe doen. Het was ook een periode waar ik te maken kreeg met situaties in het leven waar je geen invloed op hebt, zoals de ziekte van mijn moeder en de periode waarin ik informatie ontving uit onverwachte hoek, via een medium, over hoe het leven zich ook kan ontvouwen. Het zorgde voor nog meer stilstand in mijn leven, terwijl ik zo graag vooruit wilde en mijn eigen weg wilde gaan plaveien in plaats van op de gebaande paden te blijven.

Ik was vaker bij mijn moeder, want het was ernstig, en we voerde de meest mooie gesprekken over het leven, over dood gaan en over het belang van genieten van de kleine dingen in het leven en echt te doen waar je blij van wordt en niet continue te willen voldoen aan de verwachtingen die je denkt die een ander, of de maatschappij van je heeft.

Kort daarna heb ik ontslag genomen van mijn werk, zodat ik echt de vrijheid had om het op mijn manier te gaan doen. De onverwachte hulp die ik kreeg wees me erop dat het echt belangrijk was dat ik een jaar niets zou doen en echt zou gaan avonturen om mezelf beter te leren kennen. Alhoewel ik het aanhoorde en het logisch klonk heb ik er niet naar gehandeld. Ik had immers al bijna 1,5 jaar “niets” gedaan, behalve herstellen van mijn burn-out en de schoorsteen moet roken. Dat jaar niks doen en avonturen had ik wat mij betreft al achter de rug (?). Een eigen bedrijf was het credo en ik ben druk aan de slag gegaan. In de tussentijd zie ik mezelf nog staan in de tuin van mijn moeder staan, Volle Maan en ze staarde me letterlijk aan alsof ze me iets wilde vertellen. Toen, alhoewel wijs, was ik niet zo in contact met mijn innerlijke wijsheid als nu en was ik niet in staat om echt te luisteren naar mevrouw Maan. Wel vroeg ik om haar assistentie, geheel onbewust, terwijl ik genoot van haar felle licht die door alles heen leek te dringen en in mijn hoofd bezig was met alle mooie plannen voor ons bedrijf die voor persoonlijke vrijheid moest gaan zorgen.

Een jaar gaat snel voorbij, ondernemingsplan schrijven, krediet aanvragen, productieproces op gang brengen, het ging lekker en toch knaagde er iets. Weer die Volle Maan die me aanstaart en me iets probeert te zeggen, maar mijn oren zitten (nog steeds) dicht. Dat jaar, 2016 waait het ook zo vreselijk steeds, lentestorm, zomerstorm, herfststorm en aan het begin van dat jaar konden we zelfs schaatsen op de straten… hoe dan ook, ook die wind waaide af en toe, leek het, speciaal voor mij om me te vertellen dat verandering nodig was, ik voelde het, maar ik sprak het tegen. Ik had weerstand tegen de boodschap van de natuur, want hoe kon er nu nog meer verandering nodig zijn, er was al zoveel veranderd.. of toch niet? Ik wist niet hoe ik moest luisteren, laat staan leiding vragen aan mijn innerlijke wijsheid, ondanks alle mooie boeken die ik had gelezen en de mooie stappen die ik had gezet om in het hier en nu te leven in plaats van toen of dan. Ik begreep er niets van dat ik (nog meer) veranderingen door moest voeren, ik hoorde het dus wel, maar wilde niet luisteren. Vanuit dit onbegrip en de weerstand tegen de roep om verandering heb ik alles geprojecteerd op een probleem die er niet was. Iets uit mijn verleden diende zich aan en ik al snel werd ik er volledig door geabsorbeerd. Ik keerde in mezelf, sloot me af en draaide keer op keer dezelfde rondjes in mijn hoofd. “Waarom gebeurt dit, waarom denk ik dat, waarom gaat het niet gewoon zo… ik kan toch niet..?” Niets drong meer door, volledig op automatische piloot en me er totaal niet van bewust dat ik helemaal niet aan het genieten was van de kleine dingen in het leven die er echt toe doen, ik had helemaal geen persoonlijke vrijheid gecreëerd, ik had mezelf wederom helemaal klem gezet. Het motto was “schouders eronder” en “soms moet je een beetje verliezen om uiteindelijk te kunnen winnen”. Op zich niets mis mee, maar het probleem zat dieper, op het niveau van mijn intenties en daar moest ik nog achter komen.

Gelukkig is daar telkens die mooie Maan, die toch dingen naar me fluistert ook al wil ik niet luisteren, is daar de Numerologie die me een steeds beter begrip geeft van mezelf en waarom ik in die herhalende cyclus zit en zo gaat er nog een jaar voorbij. Het leven wordt minder leuk, meer en meer opgejaagd en ik zie niet meer hoe ik er uit moet komen. Ik probeer wel van alles met goede moed en ferme inspanning, maar het is steeds van tijdelijke aard, steeds kom ik weer terug waar ik begonnen ben. Ik ontloop de diepere betekenissen van mijn weerstand en kijk mezelf niet recht genoeg in de spiegel aan, te druk zoekende naar een oplossing die buiten mezelf ligt.

“Als je steeds doet wat je altijd deed, krijg je steeds wat je altijd kreeg”

Dan laat een vriendin mij kennismaken met mediteren, eind 2017, en dat was precies wat ik nodig had; uit het hoofd en in het hart. Er ontstond een ander gesprek in mij, een ander geluid, ik hoorde de natuur weer en zag de Maan steeds vaker. Met weer een Volle Maan heb ik heel bewust om leiding gevraagd, ik wist allang dat er meer was dan wij direct kunnen zien en waarnemen, maar deed er niets mee, het was of te moeilijk, te ongrijpbaar, niet praktisch en vooral niet realistisch. Ik liet me al een tijdje verbazen door de zich herhalende getallen die ik tegenkwam wat maakte dat ik mij meer en meer ging verdiepen in Numerologie en Engelengetallen. Langzaam ging er een nieuwe wereld voor me open, ik ging openstaan voor het leven, het leven in mij. Kort na het vragen om leiding kwam er een cursus In tune met de Maan voorbij en die heb ik met beide handen aangegrepen, wat een heerlijke wijsheid kwam hier achter weg, de connectie met de natuur is fantastisch en zegt meer dan welk prestige project dan ook. Het belang om hard te werken werd minder en het belang om actief bezig te zijn met mijn innerlijke beleving van het leven werd groter, ik nam meer en meer de verantwoordelijkheid en spiritualiteit kreeg een steeds voornamere plek in mijn leven. Het zorgde voor rust, voor contact met mezelf en het zorgde voor de bekwaamheid om me te laten leiden door mijn eigen innerlijke wijsheid, varend op de taal van het universum (getallen / numerologie) en de fluisteringen van mevrouw Maan.

Nog een jaar later, de big 40 en ik besluit om de Numerologie naar een hoger plan te tillen en ik ga een opleiding volgen om Numeroloog te worden, iedereen zou kennis moeten hebben over deze geweldige wijsheid die zoveel leiding kan geven aan je leven en je zoveel inzichten kan geven in wie je bent en waarom je de dingen doet zoals je ze doet. Ik volg de cyclus van mevrouw Maan op de voet en er komen nog meer magische dingen op mijn pad, webinars, masterclasses en natuurlijk inspirerende contacten. Inmiddels weet ik ook dat mijn plek in het bedrijf met mijn partner niet (meer) juist is, de bewustwording is er, maar een oplossing is nog ver weg. Hoe laat je iets los waar je zo hard voor gewerkt hebt? Ik zit dat jaar in een persoonlijk 8 jaar en ik realiseer me dat een nieuw begin nog ver weg is, het stelt me eerst weemoedig, dat duurt te lang en daar kan ik niet op wachten. En toch…. In mijn hart en in mijn hoofd begint zich een andere toekomst te vormen waar ik heel blij van word, maar het moet nog groeien, het is nog maar een zaadje. Er is een blik op de toekomst en de acties zijn er ook naar, maar loslaten, nee dat is er nog niet bij. Zeker niet wanneer pijnlijk duidelijk wordt dat er veel meer losgelaten moet worden dan alleen maar een bedrijf en een zakelijk partnerschap. Ik besluit me over te geven aan het plan van het universum, waar ik me vooral laat leiden door mijn persoonlijke getallen. Mijn persoonlijke 8 jaar, een jaar die er voor zorgt dat je overzicht krijgt in de lessen die je achter je hebt liggen en kijkt hoe je dit kunt integreren voor de toekomst, brengt mij zo veel en dat gaf mij vertrouwen om gewoon te blijven gaan, de focus te leggen om dat wat goed gaat en plezier oplevert en mij niet druk te maken over alles wat (nog) niet duidelijk is. Het volgende jaar, een persoonlijk 9 jaar, zal zijn licht gaan schijnen op wat er los gelaten moet worden en een cyclus zal zich dan gaan afronden, terwijl een idee, een zaadje voor een nieuwe cyclus zich verder vormt.

“I do nothing and I leave nothing undone”

Deze uitspraak van Wayne Dyer puzzelt mij lange tijd in die periode. Hoe kun je nu niets doen en toch alles gedaan krijgen? Ik worstelde met het vertrouwen in het grote plan van het universum en mijn eigen rol hierin. Totdat ik de eindjes aan elkaar knoopte en me realiseerde dat het geen zin heeft om weerstand te bieden tegen veranderingen die er toch wel komen “doing nothing” en anderzijds vertrouwen te hebben in het leven dat je wel graag wilt leven en daar je focus op te leggen en er naar te handelen wanneer je voelt dat je dat moet doen “leaving nothing undone”. Het universum zal de rest voor je regelen op een wijze die, achteraf, perfect zal blijken.

2019 breekt aan met een schitterende Volle Maan, met maansverduistering. Volgens mij ook een bloedmaan, maar dat durf ik niet met zekerheid te zeggen. Hoe dan ook, ik zit ’s ochtends vroeg in de tuin, met een kleedje en een kop thee die me sneller koud is dan me lief is, want het vroor behoorlijk. Ik genoot van het wonder van de natuur en het gaf me een gevoel van veiligheid, een vallende ster kreeg ik er als cadeau bij, een traan viel over mijn wang en de wens om naar huis te gaan kwam uit mijn mond. Volledig helder van geest en totale verwarring tegelijkertijd, maar ik wist dat ik dit nodig had, ik wist dat het goed was, ik was dichter bij mezelf dan ooit tevoren. Het was tijd om nu echt voor mezelf te kiezen, echt mijn eigen weg te gaan plaveien en mij niet langer te gaan verschuilen achter mijn verleden, achter de ideeën van een ander en alsnog die hardnekkige verwachtingen. Vanaf dat moment gaat het snel en gebeurt er veel, zowel vanuit mijn eigen invloedsfeer als daarbuiten. Terwijl ik dit aan het typen ben realiseer ik me dat dit, deze wonderlijke ervaring met mevrouw Maan, bijna 2 jaar geleden is en ik ben werkelijk een heel leven verder. Ik ben nu echt thuis, letterlijk en figuurlijk. Thuis in mijn eigen huis, thuis in mijn eigen lijf en nog veel belangrijker in mijn eigen hart, in staat om te luisteren naar en me te laten leiden door mijn innerlijke wijsheid met behulp van al het moois dat Moeder Natuur en het Universum ons te bieden heeft; de wind, de bomen, mevrouw Maan en meneer Zon, de sterren en planeten, alles wat zo ver buiten ons ligt, maar toch zo voor het grijpen ligt, als je maar de tijd neemt om het te zien, te horen en wilt luiseren. Dit is hoe ik mijn leven wil leiden, in contact met de natuur om me heen en in mezelf, vol magie en wonderen.

Dat hele jaar en het huidige, onstuimige 2020, leer ik wat loslaten echt betekent, wat overgave en vertrouwen betekent, wat naar je hart luisteren betekent en wat afstemmen op je innerlijke wijsheid kan opleveren. Het is niet makkelijk geweest en zelfs zeer pijnlijk, maar toch zo waardevol. In de lente van 2019 sluiten we de deuren van ons bedrijf en in de daarop volgende herfst sluiten ook de deuren van onze 12- jarige relatie. Kort daarop volgen de verkooponderhandelingen voor ons bedrijf en staat ook ons huis te koop. Loslaten en opnieuw beginnen; de 1 (2020 is voor mij een persoonljik 1 jaar) volgend op mijn persoonlijke 9 jaar in 2019; het loslaten creëert ruimte voor iets nieuws, pijnlijk, maar nodig. Halverwege 2020 is het nog steeds loslaten, maar er is ook richting voor de toekomst en dat gaat gepaard met een vastberadenheid en zelfvertrouwen die kenmerkend is voor de 1, een nieuw huis is een feit en een nieuwe basis kan gelegd worden. Het zwaartepunt ligt nu aan de andere kant, aan de kant van het nieuwe begin in plaats van het pijnlijke loslaten, daarbij groeit mijn vertrouwen in mezelf en in het grote plan van het universum iedere dag.

Uitgeleerd? Nee dat zeker niet, wel omarm ik alle mogelijkheden die op mijn pad komen en bepaal ik zelf wat het waard is om na te jagen en wat ik beter links kan laten liggen. Dat gaat niet zonder het maken van fouten en dat is helemaal ok. Ik sta aan een nieuw begin, “A Fools Journey” om in Tarot termen te praten, een gloednieuwe Nieuwe Maan, een nieuwe Numerologische cyclus met mijn huidige persoonlijke 1 jaar, het had niet beter gekund, precies zoals het hoort te zijn. “Doing nothing and leaving nothing undone”. Ik voel me dankbaar voor de steun van het universum en mijn eigen keuze om me hieraan over te geven, dankbaar voor de Numerologische kennis en mijn keuze om het toe te gaan passen, dankbaar voor de fluisteringen van mevrouw Maan en mijn keuze om naar haar te luisteren. En natuurlijk dankbaar voor de nieuwe thema’s die zich aan hebben gediend, zoals de Tarot, die zo mooi weer geeft hoe je door een leerproces heen gaat, welke fases je tegenkomt en welke inzichten je daarbij krijgt en ook hier dankbaar voor mijn keuze te luisteren naar mijn hart en hiermee aan de slag te gaan. Ik verwelkom alle nieuwe avonturen die op mijn pad zullen gaan komen.

Vanavond dus die jonge maansikkel die me herinnert aan deze lange weg die ik afgelegd heb en mevrouw Maan fluistert zacht “Geloof in je dromen, het komt goed, de donkerte is voorbij”, de wind steekt ook een beetje op en ik ontvang het met het volste vertrouwen, wat er ook komt, het is goed, het hoort bij me, op wat voor manier dan ook, waar de wind me ook heen blaast ik kan het aan, ik zal er van leren, groeien en bloeien.

Ik wens jou alle warmte en alle liefde toe op jouw pad richting jouw succesvolle leven. Alles komt altijd precies zoals het bedoeld is, voor jou en je omgeving, ook al zie je dat niet wanneer je midden in de storm zit. Laat je leiden, vertraag, luister, reflecteer, sta stil, leer en groei…. Altijd.

-x- Kim

Terug naar het overzicht