-->

Een reflectie momentje…

21 juni 2021

Mevrouw Maan laat zich iedere avond weer een stukje voller zien en donderdag staat ze in volle glorie aan de hemel. Iedere maand neem ik met Volle Maan de tijd om even stil te staan bij waar ik mee bezig ben en hoe het voelt. Gisteren is Jupiter retrograde gegaan en fijngevoelig als ik ben voelde ik direct de energieshift van buiten naar binnen gaan. Tijd voor introspectie, en geen beter moment dan nu met Mevrouw Maan die haar energie naar beneden straalt en me uitnodigt hetzelfde te doen.

Jupiter is de “geluksplaneet”, het gaat letterlijk over wat je gelukkig maakt en hoe je dit wilt vergroten in je leven en naar buiten wilt brengen. Nu hij retrograde gaat, vraagt hij je dus om van binnen te voelen wat jou echt gelukkig maakt. De retrograde periode van Mercurius is bijna afgelopen en hij heeft zaken uit het verleden opnieuw onder de aandacht gebracht, zodat het echt afgerond kan worden of in een nieuwe vorm gegoten kan worden. Ik geniet hier met volle teugen van, ondanks dat het af en toe natuurlijk zwaar kan voelen om geconfronteerd te worden met iets uit het verleden wat nog niet af is.

Kijkende naar het grote plaatje van mijn eigen persoonlijke en spirituele groei geniet ik er echt van. Het reflectie en introspectie moment komt op het juiste moment (toevallig?), ik had er behoefte aan, maar voelde de rust niet helemaal om te schrijven, na te denken, terug te kijken, te voelen en dit vervolgens op vruchtbare wijze naar de toekomst te brengen. Dankbaar dat het universum mij op deze manier helpt.

Na een persoonlijk 1 jaar in 2020 waar er veel veranderd is voor mij, allemaal gewenste veranderingen die voor meer persoonlijke ruimte en vrijheid hebben gezorgd, maar met een toch wel grote impact voor zowel mijzelf als voor mijn directe omgeving. Ik heb er al eens eerder een blog aan gewijd, mocht je meer wil weten lees dan even “begeleiding 17:17” LINK. Zelf was ik eigenlijk alleen maar blij dat mijn nieuwe leven eindelijk kon gaan beginnen en mijn enthousiasme was dan ook groot en is nog steeds heel erg groot. Met heel veel plezier en overgave werk ik meer en meer vanuit mijn eigen praktijk en heb ik de eer om hele mooie mensen te mogen ontmoeten. Grijp ik iedere kans aan om zelf nog weer verder te groeien op spiritueel vlak en mijn kennis op dat gebied te vergroten. Kan ik de kinderen begeleiden in hun ontwikkeling zoals ik denk dat goed, wat ik overigens altijd al wel gedaan heb, maar nu heeft dat nog meer ruimte gekregen. En, nog wel het belangrijkste, voel ik mijn ware potentie, vanuit mijn innerlijke zijn, met de dag groeien, doordat ik er naar luister en er naar handel.

In de tussentijd zit ik in een persoonlijk 2 jaar, dat schept meer rust en dat is zeer welkom naast de onrust en het ongeduld dat ik soms kan voelen om de toekomst in te stormen. De toekomst is immers nu, dus ik hoef nergens heen te stormen, maar dat vergeet mijn hoofd wel eens 😉 Door alle veranderingen van vorig jaar die op hun beurt zorgen voor verandering van binnen, wat weer een gevolg heeft op de mensen om mij heen, voornamelijk mijn kinderen, maar ook vrienden en familie, volgen er nog meer veranderingen. Daar had ik niet helemaal op gerekend. Nou ja, ik had er wel een beetje rekening mee gehouden, we zitten in een Universeel 5 jaar en dat betekent veranderingen. Ik had al het nodige achter de rug, dus ik dacht stiekem dat ik die dans zou ontspringen. Een nieuwe relatie is het eerste wat op mijn pad kwam, een hele fijne verandering en een zeer betekenisvolle relatie. Een verbinding die ik graag wilde, waar ik van droomde en naar verlangde. Oorzaak en gevolg is altijd aan de orde dus dit zorgt natuurlijk voor reacties. Ik heb het niet over negatieve of positieve reacties, maar gewoon reacties, het bekende rimpeleffect van een gebeurtenis. Ik verander er door en de thuissituatie veranderd (weer.. aldus de kinderen). Het aantal cliënten in mijn praktijk groeit in de tussentijd, hoe heerlijk, eindelijk mag ik doen waar ik goed in ben en mag ik de kennis delen die ik zo bijzonder mooi vind. Nog meer veranderingen, thuis, van binnen, en met name de indeling van mijn agenda.

Aanpassen heb ik nog nooit moeilijk gevonden en zeker wanneer er zulke mooie dingen gebeuren, is het alleen maar goed om mee te bewegen. Als het wat minder gaat overigens ook. Meebewegen is het allerfijnste wat er is… Toch stuitte ik op weerstand bij mijn puberende zoon; hij is een andere mama gewend en deze mama heeft ineens minder tijd, is meer met zichzelf bezig en zegt wat vaker “zoek zelf maar even naar een oplossing” Een puber en veranderingen zijn 2 woorden die niet zo goed matchen, hier in huis in elk geval niet en toch zijn de veranderingen voor mij heel belangrijk om door te voeren, tja en nu… en dan nog de andere veranderingen. Het 5 jaar toont zichzelf inmiddels in vol ornaat naast de veranderingen die ik hierboven uitleg. Zieke familieleden en zelfs sterfgevallen, dichtbij en wat verder weg. Het zet alles op scherp, een overvolle agenda, emoties pieken gemakkelijker en de weerstand groeit hier en daar ook, want ja, vorig jaar was al roerig genoeg, doe nu maar even normaal!

De tijd nemen voor mezelf, schrijven, wandelen in de natuur en mediteren zijn de afgelopen jaren volledig geïntegreerd in mijn dagelijkse structuur. Ik vind het fijn, het geeft me rust en overzicht en ik voel me in contact met mezelf en alles om me heen. Ook deze dingen begonnen de laatste tijd een beetje te wringen, het voelde niet meer goed, ik had er “geen tijd” voor of het moet in een andere vorm gegoten worden ofzo… en zo ontstaat er wat onrust en rijst de vraag of alles nog wel goed gaat, of gaat zoals het bedoelt. Natuurlijk gaat alles zoals het bedoelt is en veranderingen, leuk of niet leuk, zijn er om je iets te leren of je naar een bestemming te brengen die beter bij je past, voor nu, voor dat moment, wat vervolgens weer een springplank is naar iets anders. Zo werkt het nu eenmaal, ik weet het en ik leef het, maar het leven gebeurt ook en het gaat gewoon door. Dus zoekende naar waarom mijn oude maniertjes niet meer werken of ik ze los moet laten en iets anders moet vinden en zoekende naar de juiste manier om mijn tijd en mijn energie te verdelen, leef ik gewoon door, geniet ik van de mooie dingen in mijn leven, mijn nieuwe richtingen en vooral mijn vrijheid om het op mijn eigen manier te kunnen doen. En dan volgt het nieuws dat mijn moeder ernstig ziek is, echt ernstig en lijken de omstandigheden de baas te worden….

Komende donderdag is het Volle Maan en eindigt het tweede kwartaal van 2021, op de helft van dit mooie en ook weer roerige jaar. Ieder einde van het kwartaal plan ik extra ruimte in om te evalueren waar ik sta, wat ik wilde bereiken en wat de revue is gepasseerd om met een frisse blik verder te kijken. Los te laten wat niet meer dient en op te pakken wat goed voelt. In de tussentijd berustte ik me al in het feit dat er nog meer veranderingen (universeel 5 jaar) nodig zijn, zodat de verschillen en veranderingen die reeds ontstaan zijn in balans gebracht kunnen worden (persoonlijk 2 jaar), zodat ik mijn lessen kan oogsten en mee kan nemen (Lotsjaar 8) naar volgende jaar, 2022. Het is nu geen jaar, voor mij persoonlijk, om hele grote dingen te bouwen (waar ik stiekem wel van droom), het is geen jaar om naar buiten toe te werken. Het is een jaar met (nog) veel innerlijk werk en veranderingen. Het grote verschil is dat ik me niet overgeleverd of gevangen voel, zoals ik me een aantal geleden kon voelen. Nee, ik voel me absoluut vrij en gelukkig, maar ook dan is reflectie en introspectie nodig en fijn. Is het misschien wel nog waardevoller om stil te staan en te evalueren en de koers eventueel bij te stellen. Ik hou van mijn leven zoals hij nu is, even los van de nare omstandigheden waar sommige mensen waar ik van hou mee te maken hebben of hebben gehad. Mijn hart gaat naar hen uit en breekt bij tijd en wijlen, maar het beheerst me niet, het ketent me niet… Het vraagt wel mijn aandacht en energie en die wil ik het ook geven.

Jupiter wat ga je op een fijn moment retrograde! En Mercurius, tja een beetje haat en liefde met jou, maar ook jouw retrograde periode kwam op een goed moment. Ik wil het graag anders doen dan hoe ik het altijd gedaan heb en dit jaar mag ik beleven, proeven, proberen en voelen (5 jaar) en alle verschillen opmaken en uiterste bij elkaar brengen (2 jaar) om met een plan voor de toekomst te komen (8 jaar). Dus ik keer naar binnen en omarm dit proces, beginnend met deze blog als startsein en de komende Volle Maan als evaluatie moment van het afgelopen halfjaar en een koersbepaling voor het komende half jaar. Mijn vertrouwen in het leven en een natuurlijk beloop van alles is groot, ook wanneer ik los moet laten wat ik liever bij me wil houden, het zal zich in een nieuwe vorm opnieuw aan mij aandienen.

Het is zo gemakkelijk om vast te grijpen aan alles wat ik wil bereiken en dat te laten heersen, want het is immers zo leuk. Echter, zonder deze reflectie en introspectie momenten kan het zomaar zo zijn dat je leven een koers neemt waar je achteraf liever eerder even had stil gestaan en goed te voelen of het allemaal nog wel klopt. Mercurius retrograde heeft de band met mijn zoon opnieuw onder de aandacht gebracht en hier zijn duidelijk veranderingen nodig en dit vraagt om reflectie van mijn kant, zodat ik vanuit mijn hart keuzes kan maken die goed zijn voor ons beide en voor ons hele gezin. Iedereen verdient uiteindelijk de ruimte om zichzelf te kunnen zijn en zichzelf te ontwikkelen. Een beslissing afdwingen helpt niet en laat de emoties alleen maar pieken. Ja dankbaar voel ik me voor mijn connectie met mezelf en met het universum die mij begeleid middels mijn persoonlijke getallen, de planeten en de natuur om datgene aan te pakken wat mijn aandacht nodig heeft… maar nu eerst… stilte, reflectie en introspectie… een reflectie momentje.

In liefde, licht en vertrouwen,

Kim

Terug naar het overzicht