-->

Begeleiding 17:17

7 mei 2021

Begeleiding is een bijzonder iets om te ontvangen in je leven. Of het nu gaat om familie of vrienden die je ondersteunen, begeleiden en gezelschap houden in het leven of dat het gaat om de meer onzichtbare begeleiding die we mogen ontvangen vanuit het Universum, beide zijn even bijzonder en kostbaar. Zonder de mensen in mijn leven te kort te doen, ervaar ik heel veel steun en begeleiding vanuit het Universum. En wanneer ik Universum zeg, bedoel ik echt alles om ons heen wat niet tastbaar is en zichtbaar voor het menselijke oog. Met name getallen spelen voor mij een belangrijke rol bij het krijgen van bevestiging dat ik op het goede pad ben of wanneer ze mij een aanwijzing geven van de aanwezigheid of communicatie van dierbare overledenen of lichtwezens. Het getal 17 steekt daar met kop en schouders boven uit.

Begin 2019 zag ik steeds vaker 17:17 op de klok. Het zien van dubbele getallen of anderszins herhalende getallen was me toen zeker niet vreemd. Ik verdiep me al jaren in de Numerologie en Engelengetallen, wat mij heel erg heeft geholpen om bewustwording te creëren over mijn gedachten en gevoelens en daarbij de stilte in mezelf op te zoeken en leidend te laten zijn in mijn leven in plaats van de drukte in mijn hoofd. Die 17 kon ik echter niet direct plaatsen, ondanks dat ik wist dat 17 in de Numerologie het getal is van de onsterfelijkheid en “je op het juiste pad begeven”. Het ging destijds eigenlijk helemaal niet goed, nou ja, met mij persoonlijk wel, ik voelde me goed, mijn omstandigheden en met name mijn leefomgeving paste niet meer en ik wist dat er veel moest veranderen. Het verzet hier tegen was groter dan de moed om die veranderingen door te voeren, op dat moment. Een relatie van 12 jaar verbreek je niet zomaar en je wilt je kinderen al helemaal geen “scheiding” aandoen. De lieve vrede in stand houden kostte me echter veel energie, achteraf veel te veel, maar dat is wijsheid die ik nu, reflecterend op toen, heb en daarbij de wijsheid dat de dingen gaan zoals ze behoren te gaan en dat het proces waar je op zo’n moment in zit nodig is om tot die wijsheid te komen. Wanneer je midden in dat verzet zit, is het op z’n minst vreemd te noemen om getallen te zien die bevestigen dat je op het juiste pad zit.

Hoe dan ook, 17:17 uur zien was aan de orde van de dag en niet alleen ik, ook mijn dochter zag het regelmatig. Op nummerborden, gebouwen, shirts… echt overal. In de auto, tijdens het fietsen, in de keuken tijdens het koken, noem maar op. Ook ‘zag’ ik regelmatig mijn overgrootoma, de overleden oma van mijn moeder. Alhoewel ik niet goed wist wat ik hiermee moest, voelde het vertrouwd, veilig en geruststellend, iets wat ik toen zeker nodig had. Af en toe werd ik boos of verdrietig wanneer de 17 zich weer toonde, want alles was behalve goed en ik wist soms niet meer hoe te handelen, anders dan wat ik diep van binnen wist wat ik moest doen. Toch besloot ik om er maar op te vertrouwen dat het inderdaad goed zou komen, dat ik me op het juiste pad begaf en dat ik verder begeleid zou worden om thuis te komen. Dit thuis komen was een wens die ik uitgesproken had, zonder er overigens echt controle over te hebben, bij de maansverduistering in januari van 2019 (ook een heerlijk magisch verhaal trouwens) die alles wat zich het hele jaar daarna ontvouwde aan het rollen heeft gebracht. Het besluit om te vertrouwen en me over te geven aan hoe het proces verloopt en de omstandigheden zich daar naar laten vormen, gaf heel veel rust en langzaam maar zeker begonnen de puzzelstukjes in elkaar te vallen, voor zowel mijn persoonlijke en spirituele ontwikkeling als de situatie waarin ik me gevangen voelde.

Als eerste leerde ik dat het getal 17 aan mijn moeders kant van de familie een terugkomend getal is bij geboortedata, huwelijksdata en je raadt het misschien al, mijn overgrootmoeder is geboren op de 17e. Een groot puzzelstukje voor mij, bevestiging dat zij bij me was en me hielp op mijn weg naar huis. Het vertrouwen in het verloop van de dingen en de overgave aan het gewoonweg geen controle uit te kunnen oefenen op je omstandigheden, behalve je eigen reacties hierop, werd groter en groter en verankerde in mijn dagelijkse bestaan. Vlak voor het einde van 2019 barstte de bom, weliswaar zacht en met liefde, maar hij barstte, onze relatie was echt over en we zouden ieder onze eigen weg gaan en samen de kinderen blijven opvoeden en begeleiden. Een verdrietig, maar mooi besluit. Daarna gaat het allemaal heel snel en volgt de ene verandering de andere op. Kinderen informeren, huis te koop zetten, andere woonruimte zoeken, ouderschapsplan opstellen, emoties doorvoelen, bewust het proces meemaken en de dagelijkse dingen blijven tackelen. Ik ben er middenin gestapt en het vol aangegaan, begeleidt door mijn overgrootoma; 17:17. In alle kwetsbaarheid en het loslaten van mijn ‘oude’ leven werd ik steeds ontvankelijker voor alles wat het Universum aan begeleiding te bieden heeft en dat is enorm troostend geweest, terwijl het 1 werd afgesloten, openbaarde mijn volgende hoofdstuk zich ook al… en ja, ook wel een leuk weetje en wat mijn vertrouwen en overgave ook heeft vergroot, 2019 was voor mij een persoonlijk 9 jaar (afronding, loslaten, educatie, ruimte maken voor iets nieuws) en 2020 was voor mij een persoonlijk 1 jaar (het begin van een nieuwe cyclus, een nieuwe richting, initiatief en daadkracht). Zo mooi hè, hoe dat werkt, en je er aan overgeven geeft zoveel rust en overzicht, zelfs in een situatie waarin alles op zijn kop lijkt te staat.

Al heel snel, in januari 2020 (een jaar na mijn wens bij de maansverduistering) was het huis verkocht, de overdracht stond gepland voor mei, zodat ik voor mezelf en de kinderen een nieuwe plek kon vinden om te wonen. En dit viel nog niet mee, de ‘strijd’ begon nu eigenlijk pas. Ik wilde in het dorp blijven wonen, zodat de kinderen hun ‘normale’ leven konden voortzetten en ik wilde kunnen blijven genieten van de prachtige natuur hier in de omgeving wat mij rust en houvast gaf, routine en structuur. Naarmate mei dichter en dichterbij kwam, zakte mijn vertrouwen en wilde mijn controlerende hoofd steeds vaker de overhand nemen. Ondanks de verkregen woonurgentie, mijn vertrouwen in het Universum, in het proces en mijn te bewandelen pad, werden die paar woningen die beschikbaar kwamen niet aan mij toegewezen. Een tijdelijke verhuizing naar een vakantiepark werd steeds realistischer en zo ook de keuze om vanuit angst of vanuit vertrouwen te leven. 17:17 oma liet zich steeds vaker ‘zien’ en probeerde me gerust te stellen. Uiteindelijk was het een gesprek met een min of meer vreemde uit het dorp, die ik ‘toevallig’ trof tijdens het uitlaten van de hond, wat mij herinnerde aan mijn wens, mijn verlangen om naar huis te gaan en mijn vertrouwen dat ik dat plekje met alle ruimte voor mij en mijn kinderen om onszelf te kunnen zijn en ons leven verder op te pakken, zou krijgen. En het herinnerde me aan mijn eigen verantwoordelijkheid en invloed op wat ik zelf manifesteer in het leven door middel van mijn gedachten en gevoelens. Ik gooide direct de strijdbijl neer, accepteerde een tijdelijke verhuizing naar een vakantiepark en herpakte mijn vertrouwen. Enkele weken later zaten we mijn z’n drieën in een mooi huisje op een prachtige park met zeeën van ruimte om ons heen om nog meer los te kunnen gaan laten en in de eerste week dat we daar zaten kwam het bericht van een huis in ons eigen dorp en hij werd ons ook nog toegewezen; Koekoekstraat 17… hoe kan het?! Een lach en een traan, nou zeg maar gerust een schaterlach en een huilbui zitten dan heel dicht bij elkaar en ik kan je vertellen dat die 2 heel goed samengaan in 1 zelfde moment. Ja echt, ik woon nu op nummer 17, echt wonderlijk.

Het getal 17, de begeleiding van mijn oma die middels het getal 17 met mij communiceert, heeft me niet alleen naar huis gebracht, het is mijn huis geworden… de dankbaarheid hiervoor voel ik nog steeds elke dag… en de plek in het dorp waar ons huis staat is werkelijk hemels, aan de rand van het dorp, met vrij uitzicht over de es, bomen die mij iedere ochtend weer begroeten en de natuur die ik iedere dag langzaam zie veranderen, zo waardevol en zo veel meer dan ik in eerste instantie heb gewenst en wilde manifesteren. Overvloed ten top!

En er hangt nog veel meer magie omheen, het 1e en het 7e huis in de astrologie zijn voor mij persoonlijk, in mijn geboortehoroscoop erg tekenend en spelen momenteel een erg grote rol in mijn ontwikkeling. Het 1e huis gaat over het zelf, de relatie met jezelf en het 7e huis over je relatie met anderen. In de Numerologie staat de 1 voor een nieuw begin en het zelf, doelen bereiken voor jezelf en de 7 voor het denken over het leven, de filosoof, de dromer en tezamen gaat dit voor mij heel erg over het verankeren van die dromen in de echte wereld, je wensen manifesteren en de verbinding tussen de Aarde en de Hemel. Hoe heerlijk al die synchroniciteit! Achteraf en eigenlijk destijds ook al wel een beetje, weet ik dat 2019 en 2020 niets meer zijn geweest dan oefenjaren, het toepassen van al mijn nieuw aangeleerde gedrag. Niet langer leren en lezen, maar proberen, vallen en opstaan, toepassen en een nieuwe manier van zijn ontwikkelen, waarbij 2019 in het kader van loslaten stond en 2020 de start van een nieuw hoofdstuk, of een nieuw boek zelfs.

Nog steeds is 17 een getal die ik regelmatig zie en altijd brengt het een glimlach op mijn gezicht. Het herinnert me aan de weg die ik afgelegd heb die de magie van het leven voor mij zichtbaar heeft gemaakt. Het bevestigt ook nu voor mij dat ik me op mijn juiste pad begeef en dat het goed is, zoals het is. Natuurlijk is mijn oma er ook en het contact met haar is zeer versterkt, evenals met anderen gidsen en leden van mijn spirituele team, maar daarover een andere keer. Voor nu is dit mijn verhaal met het getal 17 die ik graag met jou wilde delen. Nu, nog een jaar later, mei 2021, waar ik mijn droom als Spiritueel Coach en Numeroloog aan het leven ben en meer dan dat. 1+7= 8 en de 8 staat voor oogsten en overvloed. Nu in mei 2021, een universele 1 maand en voor mij een persoonlijke 7 maand, er lijkt me geen geschikter moment dan dit huidige moment. Hoe hou ik van deze kleine ‘toevalligheden’!

Ik wens voor jou niets minder dan de dezelfde magie, rust, geluk en meer in jouw leven. Wees stil genoeg om je innerlijke begeleiding te horen en te ontvangen, luister, vertrouw en geef je over, het is goed zoals het is, ook als het nu even niet zo voelt.

In licht, liefde en dankbaarheid, een warme groet,

Kim

Terug naar het overzicht