Wat als je zou toelaten wat er is….

September al weer, wat gaat het toch snel! L*** weer naar school sinds vorige week, en ook al weer ziek geweest; ontstoken amandelen. Het zet mijn hoofd enorm aan; is deze school echt wel goed voor haar, is het systeem weg goed voor haar, moet ik haar thuis gaan scholen? Er zit veel angst bij en alles werd nog even “erger” gemaakt door de mail dat ik de praktijkruimtes in Assen mag komen bekijken. Ik schiet nog meer in mijn mijn hoofd en in de “opoffering”. Het welzijn van mijn dochter gaat voor! En alhoewel hier natuurlijk een kern van waarheid in zit, gaat haar welzijn evengoed achteruit wanneer mijn welzijn achteruit gaat. (Een beetje extra context voor deze blog; sinds vorig jaar zijn we bezig om onze dochter ‘staande’ te houden op de havo en ik ben geen fan van het schoolsysteem zoals deze momenteel is ingericht. Daarnaast is een valkuil voor mij dat ik mezelf te veel achteruit kan schuiven wanneer ik in de zorgmodus zit; grensbewaking en voor mezelf kiezen is een doorlopende leerlijn voor mij 🙂 )

Vandaag, woensdag 3 september 2025, is het heel herfstig, althans, het blad valt van de bomen het het waait. Koud is het zeker niet. Gisteravond de tuin netjes gemaakt en een en ander weggeknipt en gesnoeid. Zonder loslaten en opruimen geen nieuwe bloei in het voorjaar straks. Tijdens het wandelen met Mike (de hond) zojuist besefte ik me, daalde er een dieper inzicht in over deze periode van het jaar en de zin van “loslaten”. Ook nu is loslaten eigenlijk meer toelaten en is loslaten een vanzelfsprekend bijproduct of gevolg van het toelaten.

Ik zat de afgelopen dagen redelijk in de weerstand, over de herfst, over het kalibreren, over de structuur van school en hoe dit botst met mijn eigen ritme. Gisteravond heb ik het allemaal maar gewoon even toegelaten en door in de tuin te werken het besef binnen laten dringen hoe belangrijk het snoeien (lees loslaten) is om te kunnen blijven groeien en bloeien. Daarnaast is het natuurlijk superfijn om na die vele lange jaren van herfst en winter in mijn lijf, nu te voelen dat dit plaats heeft gemaakt voor de lente en de zomer. Ik voel ook zo goed nu hoe dienend de herfst en de winter zijn aan deze lente en zomer. Tijdens het wandelen, kijkend naar en genietend van de bomen, voelde ik ruimte ontstaan in de takken en de stam, door het loslaten van de bladeren, om alle energie van de afgelopen maanden, de ervaringen en de lessen, van boven naar beneden te laten stromen, richting de wortels. Waar zij straks weer door kunnen groeien, groter en dikker kunnen worden, zichzelf verder verankerend in de voedzame grond van Moeder Aarde. Zichzelf zo klaarmakend voor de volgende groeispurt bovengronds, straks in de lente. Het was zo bijzonder om dit te voelen!

Beide is groei, beide is ontwikkeling, de 1 alleen wat zichtbaarder dan de ander, zeker niet minder voelbaar.

Het toelaten van mijn weerstand, zorgde voor stroming, de weerstand valt weg, rust komt er voor in de plaats en een prachtig mooi inzicht die ook gelijk land, als resultaat. Het toelaten is de keuze en de rest volgt als vanzelfsprekend. Mooi hè… moeiteloze manifestatie zonder zelfs ook maar van te voren te bepalen wat er gemanifesteerd moet worden 🙂 Allemaal dwang dat moeten en zo werkt het niet, wat mag ontstaan, ontstaat vanzelf. Het enige wat nodig is, is kiezen voor je eigen flow, ritme en tempo en wat je in het moment echt nodig hebt.

Dat brengt mij weer terug bij de praktijkruimte, of de mogelijkheid hiertoe. Volgens mij heb ik vorig jaar rond deze tijd gehandeld naar een ingeving, was er inderdaad iets beschikbaar, maar na contact bleek de ruimte al vergeven; dus op de wachtlijst en ik hebt het daar gelaten. Het komt zoals het komt… begin van de zomervakantie een mail, de komende maanden komen er ruimtes vrij en vandaag ga ik kijken, voelen.

Mijn hoofd heeft er stress van; ik heb niet voldoende middelen om 3 maanden (bijvoorbeeld) te overbruggen in aanloop naar regelmatige energetische behandelingen en andere activiteiten waar ik de ruimte voor wil gebruiken. Ik heb geen wachtlijst voor afspraken en ben momenteel alleen zichtbaar en beschikbaar voor Numerologische Readingen.

Tussen de eerste mail, de aankondiging van een beschikbare ruimte en nu de afspraak, liggen vele ervaringen die ervoor zorgen dat ik me nog meer klaar voel voor deze stap, en zomaar, na een spontane en onverwachte ingeving van mijn intuïtie staat mijn Reiki 2 inwijding gepland voor volgende week. Als klap op de vuurpijl komt er nog iemand op mijn pad die ook een ruimte beschikbaar heeft. Er broeit iets…. ja, er broeit iets.

De onrust in mijn hoofd is gaan liggen door de weerstand toe te laten en te accepteren dat al deze gedachten en mogelijke beren er zijn, met een prachtig mooi inzicht vanochtend als cadeautje die ik in mijn hele lijf voel.

Onder het genot van een cappuccino besluit ik een kaartje te trekken met de / een praktijkruimte in mijn hart als intentie. Ik ontvang “volwassenheid” uit het Osho Zen Tarot deck. Een prachtige omschrijving over de lente in mijn hart, dat bloemen blijven komen, over “Boedha-zijn” en met bewustzijn alles tegemoet te treden, te zijn, te bloeien en te groeien. Over het zijn van een wens die eerder al is uitgesproken…. wauw!

Warmte in mijn hart, rust in mijn hoofd, alles is precies zoals het moet zijn, dus ik ga met een pen hart en hoofd naar Assen vanmiddag. Niks meer en niks minder…

Alle liefs X